Anamur Muz-Der Başkanı Niyazi Sinanoğlu, İthal muzun gümrüklerimize kadar iki farklı fiyatlardan geldiğini ve bunlardan birisinin normal dünya piyasa birim fiyatlarından yüzde 40 daha düşük olmasının düşündürücü olduğunu kaydetti. Sinanoğlu açıklamasında şu ifadelere yer verdi. “Benim ülkemde yerli muzun korunması amacıyla yüzde 148,5’lik bir fon uygulaması var. Bazı gemiler, 20 kiloluk kolileri 6 dolardan gümrüklerimize getiriyor. Oysaki ithal muzun ana vatanı Ekvator ülkesi, muzunu dünya piyasasına 6.95 dolardan pazarladığını söylüyor. Bir kolinin ambalaj fiyat 2 dolardır. Muzun kolisinin dünya genelindeki nakliye tutarı ise 2,5 dolardır.  Bu fiyatı da koyarsanız muzun Mersin Gümrüğüne gelişi 10.95 dolar olmalı. O zaman 6 dolarlık kolide bir usulsüzlük vardır” dedi.  Bu fiyatlara yüzde 148,5’lik kotayı da koyduğunuz zaman 11 dolarlık kolinin 25 dolardan, 6 dolarlık kolinin de 15 dolardan Türkiye’ye giriş yaptığını kaydeden Anamur Muz-Der Başkanı Niyazi Sinanoğlu,  gümrük muhafaza birimlerinin bu geçişlerde belgeleri daha dikkatli incelemelerini istiyoruz. Çünkü bu geçiş hem Türkiye ekonomisine gümrük darbesidir, hem de yerli muz üreticisine karşı haksız rekabetin oluşmasına neden olmaktadır” şeklinde konuşan Sinanoğlu, 6 dolardan 2 dolar tutarındaki koli gideri ile 2,5 dolarlık nakliye giderini çıkardığınız zaman muzun bir kolisi 1,5 dolara geliyor. Bunu TL’ye çevirip 20’ye böldüğünüzde muzun kilosu112 kuruşa geliyor. Dünyanın hiçbir yerinde bu fiyata muz üretimi yapılamaz” dedi.  Gümrükler genel müdürlüğü, bu konuda 5 yıl önce genel bir araştırma yapmış,  Mersin gümrüğüne gelen bir geminin evrakları kullanılarak daha fazla geminin mallarının aynı evrakla girişinin yapıldığını tespit etmişti.  Bu konuda araştırmasını genişleten Emniyet Genel Müdürlüğü 17 gümrük noktasından 90 bin ton muzun kaçak yollardan Türkiye’ye giriş yaptığını tesbit etmiş ve bu konuda yasal işlem başlatmıştı. www.anamur.ekspres.com

Ermeni Diasporası’nın  Türk Dış Politikasına Etkileri

       ‘‘Diaspora’’, ansiklopedilerde sadece Yahudiler için kullanılan bir kavram olarak yer almaktadır. “Sürgünden sonra Yahudilerin dünyanın her tarafına yayılması” olarak ifade edilen bu kavramı Ermenilerin kullanmalarındaki temel sebep, 2’nci Dünya Savası'nda Nazilerin Yahudilere uyguladığı soykırım ile 1915’te Tehcir sırasında Ermenilerin soykırıma uğradıkları düşüncelerini özdeşleştirme çabaları yatmaktadır.

       Ermeni Sorununun Türkiye için bir dış tehdit haline gelmesi ve uluslararası ilişkilerimizi olumsuz olarak etkilemesi 19’uncu yüzyılın sonlarında başlamıştır. Bu sürecin başlamasında  Anadolu’dan Amerika’ya göç eden Ermenilerin  çok  büyük payı olmuştur.         Ermeniler, dünya kamuoyunda zulme ve haksızlığa uğramış bir toplum imajı yaratarak, başta ABD olmak üzere belli başlı devletleri ve uluslararası kuruluşları, Ermeni davası lehine çevirmeye çalışmaktadırlar. Amerika’daki Ermeni Diasporası, “soykırım” iddialarının kabulü ve tesciline bağlı olarak Türkiye’ye yönelik faaliyetlerini “Dört T” politikasıyla uygulamaya koymuştur. Diasporanın  bu politikasının aşamaları şunlardır:

Tanıtma : Ermeni milliyetçiliğinin yeniden canlandırılması.

Tanınma : Sözde soykırımın Türkiye’ye kabul ettirilmesi ve dünya çapında tanınmasının sağlanması.

Tazminat : Osmanlı Devletinin varisi olarak Türkiye cumhuriyetinden tazminat alınması.

Toprak : Büyük Ermenistan’a ait olduğu iddia edilen Türkiye’nin doğu ve kuzey doğusundaki bazı toprakların Ermenistan’a iade edilmesi.

       Halen sözde ermeni soykırımı iddialarına uluslararası kabul sağlama girişimleri ile bu planının ikinci safhasının uygulanmakta olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu iddiaları, üçüncü ülkelerin ulusal veya yerel parlamentolarında kabul edilen karar ve yasalar aracılığıyla ülkemiz üzerinde bir baskı unsuru olarak kullanmak istediği ve bu iddialarını Türkiye’ye  kabul ettirmeyi amaçladığı açıkça görülmektedir.

        Ermeniler Fransa’da, 450.000 kişilik nüfusuyla siyasetçiler için önemli bir seçmen kitlesini oluşturmaktadır. Fransız politikacıları oy kaygısı nedeniyle 18 Ocak 2001 tarihinde Fransa Ulusal Meclisinde  Ermeni Soykırımı yasasını kabul etmiştir. Bu yasanın kabulüyle  Türkiye-Fransa ilişkileri gerek  iki ülke ilişkileri, gerekse Avrupa Birliği platformunda  olumsuz bir yola girmiştir.

       Ermeni Diasporası,  Avrupa Birliği içindeki muhafazakar, Katolik ve Ortodoks kesimler üzerinde uyguladığı siyasetle amaçlarına ulaşmada önemli mesafeler almıştır. Sözde Ermeni Soykırımı iddiaları nedeniyle Türkiye’yi mahkum etmek isteyen diaspora, bu sayede Avrupa’dan koparılmış ve yalnız bırakılmış güçsüz bir Türkiye istemektedir. Türkiye’nin Avrupa Birliği ve Avrupa Parlamentosu içinde birbiri ardına soykırım suçlusu olarak ilan edilmesi Türkiye’nin birlik üyeliğini tehlikeye düşürmüştür. Avrupa Birliği Ermeni Diasporasının etkisiyle 17 Aralık 2004'te Bürüksel görüşmelerinde Ermeni sorunu konusunda Türkiye'ye iki dayatmada bulunmuş ve Türkiye'nin AB'ye girmesi için Türkiye'nin  soykırımı tanıması ve  Ermenistan sınır kapısını açmasını istemiştir.

        Ermeni Diasporası, uluslararası aktörleri etkilemede   sadece Avrupa ülkeleri ve Amerika ile yetinmemiş,  Birleşmiş Milletleri de soykırıma inandırabilmek için yoğun çaba göstermiştir. BM Soykırım Sözleşmesine göre Ermenilere soykırım yapıldığı iddiasını içeren karar tasarısını genel kurulda kabul ettirmek için Ermeni Diasporası çok büyük çaba sarf etmiştir. Ancak BM’nin 25 Nisan 2001’de gerçekleşen oturumunda Türkiye’nin yoğun çaba ve etkili lobicilik faaliyeti neticesinde  Ermenilere soykırım yapıldığını  savunan karar tasarısı,  Genel Kurulca  kabul edilmemiştir.   Birleşmiş Milletler yayınlamış olduğu bildirge ile 1915 yılında gerçekleşen tehcirin  Ermenilerin iddia ettikleri gibi “soykırım” olmadığını ve Birleşmiş Milletlerin 1948 yılında gerçekleşen Soykırım Sözleşmesi içindeki hiçbir unsurun Ermeni Tehciri ile örtüşmediği açıkça belirtilmiştir.

       Türkiye'nin diaspora faaliyetlerine karşı diplomasi yoluyla yapacağı faaliyetlerle müttefik ülkelerle ilişkilerini geliştirmesi mümkündür. Başta Fransa ve ABD’de yaşayan  vatandaşlarımızın  bulundukları ülke vatandaşlığına  geçmeleri yönünde dış temsilciliklerimiz vasıtasıyla kampanyalar başlatılmalıdır. 450.000 kişilik bir Türk toplumunun bulunduğu Fransa’da hızlı bir Fransız vatandaşlığa geçiş kampanyası ile 400.000 Ermeni diasporasının oy potansiyelini dikkate alarak karar veren politikacılar, Türkiye aleyhine alınacak kararlarda artık Türk nüfusunu da dikkate almak zorunda kalacaktır.

       Son dönemde komşumuz Ermenistan ile başlayan ilişkilerimizin Ermeni Diasporasından bağımsız olarak geliştirilmesi için çaba sarf edilmelidir. Ermeni Diasporasının Türkiye aleyhine çalışmalarının bizden çok Ermenistan’a zarar verdiği açıkça ifade edilmelidir.

Ermenistan için hayati öneme sahip Türkiye sınır kapısının  açılması uluslar arası platformlarda bir koz olarak kullanılmalıdır.

       Ülkemize gelen turistlere hazırlanacak yabancı dillerdeki broşürlerle 1915 olayları doğru şekilde  anlatılmalıdır. Ermeni Diasporasının etkili olduğu ülkelerdeki üniversitelerle ilişkiler geliştirilmeli. Kendi tezlerimizin dünya kamuoyuna duyurulması için bu üniversitelerden faydalanılmalıdır.